Archive for October, 2012

ԼԵԳՐԱՆԸ ՉԻ ՑԱՆԿԱՑԵԼ ՎԱՅՐ ԴՆԵԼ ԴԻՐԻԺՈՐԱԿԱՆ ՓԱՅՏԻԿԸ

Vlad MouradyanOctober 24th, 2012
by
under Uncategorized.
No Comments.

Կենդանի լեգենդ, աշխարհահռչակ կոմպոզիտոր ՄԻՇԵԼ ԼԵԳՐԱՆԸ Հայաստանում էր: Սա Լեգրանի երկրորդ այցն էր պատմական հայրենիք: Նա մեկ համերգով ներկայացավ ՙԱրամ Խաչատրյան՚ համերգասրահում` երեւանյան 6-րդ միջազգային փառատոնի շրջանակներում: Նշենք, որ 80-ամյա կոմպոզիտորին ուղեկցում էր նրա կյանքի անբաժան ընկերուհին, կինը` Քեթրին Միշելը, ով Փարիզի օպերային թատրոնի մենակատար տավղահարուհի է:

80-ամյակին նվիրված հոբելյանական համեգին Լեգրանը ոչ միայն դաշնամուրի, այլ նաեւ դիրիժորական վահանակի մոտ էր, ինչը շատերի համար անսպասելի էր: Նվագախմբին չափ տալու իր որոշման մասին Լեգրանը հայտնել էր փորձի հենց առաջին օրվա ընթացքում, բնականաբար, մաեստրոյի կամքը` դիրիժորական փայտիկը ձեռքից վայր չգցելը, ի կատար էր ածվել հրավիրող կազմի կողմից, սակայն բեմում տեղ-տեղ իրավիճակը փրկել է ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի առաջին ջութակ Արամ Ասատրյանը: Որպես շնորհակալություն Լեգրանը մոտեցել ու ջերմ ողջագուրվել է ջութակահարի հետ:
Ի դեպ, Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը ունեցել է ընդամենը երկու փորձի հնարավորություն: Իսկ Լեգրանի համերգային ծրագիրը, ըստ երաժշտագետների, պահանջում է առնվազն 3-4 փորձ: Լեգրանի էստրադային, ջազային ստեղծագործությունների կատարումները բավականին բարդ են, անհրաժեշտ են պրոֆեսիոնալ հմտություններ, ինչն էլ մեկ անգամ եւս ցուցադրեց Էդուարդ Թոփչյանի ղեկավարած նվագախումբը, որի մասին Լեգրանը գոհունակությամբ խոսել է իր հայաստանյան հարցազրույցներում:
Նշենք, որ համերգի ընթացքում հնչեցվել է ՙԵրեք հրացանակիրներ՚, ՙՀակադրում՚, ՙՄեկ անգամ ամռանը՚, ՙԸնտանեկան ֆուգո՚, ՙՇերբուրգյան հովանոցներ՚, ՙԻմ սրտի հողմաղացները՚ եւ այլն:
Համերգի նախօրեին կոմպոզիտորը մասնակցեց հյուրանոցային համալիներից մեկում կազմակերպված մամլո ասուլիսին, շփվեց լրագրողների հետ: Նա, ի դեպ, հենց սկզբից ասաց, որ ծննդյան տոնակատարություններ նշելը իր բանը չէ:
Լեգենդար երաժիշտը նկատեց, որ տարիքը չի համարում իրեն զարդարող հանգամանք` հավելելով, որ չէր ցանկանա վերստին ապրել իր կյանքի որեւէ շրջան, քանի որ անցյալից չունի կախվածություն:
ՙԻրավունք՚-ի այն հարցին, թե ինչ է հարկավոր մաեստրոյին ստեղծագործելու համար, Լեգրանի պատասխանը հետեւյալն էր. ՙՍեր եւ կիրք՚:
Լրագրողներից մեկի հարցին էլ, թե ինչ է ցանկանում որպես նվեր Հայաստանից իր հետ տանել, Լեգրանն ասաց, որ կցանկանար Մարտիրոս Սարյանի կտավներից մեկը ունենալ իր տանը:
Ի դեպ, կոմպոզիտորը ասաց նաեւ, որ բուռն ստեղծագործական կյանքով է ապրում. ավարտել է իր առաջին բալետը, երաժշտական ֆիլմի նկարահանումները, իսկ օրեր առաջ` մինչ Երեւան գալը, համերգ է տվել Ճապոնիայում:
Համաձայն մեր ունեցած տեղեկությունների, Լեգրանը Հայաստան էր ժամանել առողջական որոշակի խնդիրներով: Այդ իսկ պատճառով որեւէ էքսկուրսիա նրա համար Հայաստանում չի կազմակերպվել:

ՎԼԱԴ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 3.8/5 (3 votes cast)
VN:F [1.9.20_1166]
Rating: +1 (from 1 vote)

Tags:.

spacer

Michel Legrand: In Armenia I feel to be in my grandfathers’ land and become more emotional

October 17th, 2012
by
under English Articles.
No Comments.

YEREVAN, OCTOBER 2, ARMENPRESS: The words “the talented Armenian is talented in everything” are not in vain. This saying more than meets the French Armenian composer, musician and piano player Michel Legrand, whose life experience has proven that talent is a thing that everybody has got, but not everyone can use it.

Armenpress presents its exclusive interview with the world famous composer Michel Legrand.

 

Mr. Legrand, on October 20 you will celebrate your 80th anniversary in Armenia. With what feelings you will participate in the jubilee party, organized in your homeland?

Every time, when I come to Armenia, the first thought I have is that I am on my grandfathers’ land and I am enwrapped by the feeling of deep request. In general, on those days I become more emotional. Before the massacres implemented by the Turks my grandfather was the last from our family to remain in Armenia, who then escaped to France and gave birth to my mother, and then the Armenians were spread through me and my children.

Every time I come to Armenia, I again live through all this. I wish to shake hands with all the Armenians, with whom we are connected with inseparable ties. Armenia is a country, which was under pressure much and lived many dramatic moments, tragedies, but it is pleasant that currently the country is reviving.

During your childhood the best friend of yours was the piano. Now whom you entrusted this “position”?

You are right. The piano has always been and remains my best friend.
You have issued more than a hundred CDs. Are you satisfied with the productivity of your work or you could have done more? What news from you should we be waiting for?

I am satisfied that I can write and compose. I am satisfied with my music, which is not so bad, I guess. In the future as well I will continue doing my work, composing music as I have always done and I will continue recording progress. I hope that they would be more and more interesting.

You have been rewarded with all the possible awards: 3 Oscars, 5 Grammies and Emmies, 12 Golden Globes. Is there any award, about which you have dreamed of?

All the awards are equal to me. The most important thing is the inner world and the heart of the person. The most important is the recording continuing progress in your work. And you should not forget about the circumstance to work with your heart.

When you look back at your past, what do you regret for? What would you like to change?

I do not regret about anything. It is quite late to change something. I do not look back at my past, it does not interest me, as everything that is today will become yesterday tomorrow.

One more question concerning the Armenian Genocide. All the Armenians of France struggle against the denial. What do you think what results this struggle would bring to?

The Armenians of France have always struggled so that the Armenian Genocide is recognized in France. They have fought as well that their country (meaning Armenia) would win and be stronger. All the Armenians of the world struggle that the Genocide is recognized, as in case of the Shoah (Holocaust).

 

Interviewed by Arusik Zakharyan

 

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 5.0/5 (1 vote cast)
VN:F [1.9.20_1166]
Rating: +1 (from 1 vote)

spacer

Հայաստանում զգում եմ, որ պապերիս հողում եմ ու ավելի զգացմունքային եմ դառնում. Միշել Լեգրան

October 17th, 2012
by
under Հայերեն հոդվածներ.
No Comments.

ԵՐԵՎԱՆ, 2 ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Իզուր չեն ասում` տաղանդավոր հայը տաղանդավոր է ամեն ինչում: Այս խոսքն ավելի քան համապատասխանում է ֆրանսահայ կոմպոզիտոր, երաժիշտ, դաշնակահար Միշել Լեգրանին` ում կյանքի կենսափորձն ապացուցել է` տաղանդն այնպիսի բան է, որ բոլորն ունեն դրանից, սակայն ոչ բոլորն են կարողանում օգտվել: Ներկայացնում ենք«Արմենպրես»-ի բացառիկ հարցազրույցը աշխարհահռչակ կոմպոզիտոր Միշել Լեգրանի հետ:  

-Պարոն Լեգրան, հոկտեմբերի 20-ին Հայաստանում կնշվի Ձեր ծննդյան 80-ամյակը: Ի՞նչ զգացողություններով կմասնակցեք հայրենիքում կազմակերպված հոբելյանական երեկոյին: 

-Ամեն անգամ Հայաստան գալիս առաջին միտքը, որ ծագում է գլխումս, այն է, որ իմ պապերի հողում եմ եւ, ընդհանուր առմամբ, ինձ պատում է խոր հարգանքի զգացում: Ընդհանարապես, այդ օրերին դառնում եմ առավել զգացմունքային: Մինչեւ թուրքերի կողմից իրականացրած կոտորածները, մեր ցեղից Հայաստանում վերջինն ապրել է իմ պապը, ով այնուհետեւ փախել է Ֆրանսիա եւ ծնունդ տվել իմ մորը, այնուհետեւ հայությունը տարածվել է իմ եւ իմ երեխաների միջոցով: Ամեն անգամ Հայաստան գալով` ես կրկին վերապրում եմ այդ ամենը: Ցանկանում եմ սեղմել բոլոր հայերի ձեռքերը` ում հետ մենք կապված են անքակտելի կապերով: Հայաստանը մի երկիր է, որ շատ է ճնշվել, ապրել է բազմաթիվ դրամատիկ պահեր, ողբերգություններ, սակայն ուրախալի է, որ հիմա վերածնվում է:  

-Մանկության տարիներին Ձեր հավատարիմ ընկերը դաշնամուրն է եղել: Այժմ այդ «պաշտոնն» ու՞մ եք վստահել:

-Այո դուք ճիշտ եք, դաշնամուրը միշտ եղել եւ շարունակում է մնալ իմ ընկերը:

-Ավելի քան 100 ձայնասկավառակ եք հասցրել թողարկել: Գո՞հ եք Ձեր ունեցած աշխատանքի արդյունավետությունից, թե՞ ավելին կարող էիք անել: Ապագայում ի՞նչ նորությունների սպասենք:

-Ես բավարարված եմ նրանով, որ կարողանում եմ գրել, ստեղծագործել: Բավարարված եմ իմ երաժշտությամբ, որը գտնում եմ, որ վատը չէ: Ապագայում եւս շարունակելու եմ իմ աշխատանքը, ստեղծել երաժշտություն` ինչպես միշտ եմ արել, շարունակելու եմ առաջընթաց արձանագրել: Հուսով եմ, որ դրանք կլինեն ավելի ու ավելի հետաքրքիր:

 -Ստացել եք գրեթե բոլոր հնարավոր մրցանակները` անգամ «Օսկար»,  5 անգամ «Գրեմմի» եւ«Էմմի», 12 անգամ «Ոսկե գլոբուս»: Կա՞ մրցանակ, որի մասին երազել կամ երազում եք:

-Ինձ համար բոլոր մրցանակները հավասար են ու մեկ, կարեւորը մարդու ներքին աշխարհն է ու սիրտը, կարեւորը քո սեփական գործում միշտ առաջընթաց արձանագրելն է: Պետք չէ մոռանալ նաեւ այն հանգամանքի մասին, որ անհրաժեշտ է աշխատել սիրով:

 -Երբ նայում եք անցյալին` ինչի՞ մասին եք ափսոսում: Ի՞նչը կցանկանայիք փոխել:

-Չէ, ոչնչի մասին չեմ ափսոսում: Արդեն շատ ուշ է ինչ-որ բան փոխելու համար: Ես ընդհանրապես հետ չեմ նայում, անցյալն ինձ չի հետաքրքրում, քանի որ այն ինչ այսօր է, վաղը կդառնա երեկ:

 -Եվ մեկ հարց Հայոց Ցեղասպանության առնչությամբ: Ֆրանսիայի ողջ հայությունը պայքարում է ժխտողականության դեմ: Ի՞նչ եք կարծում, ի՞նչ արդյունքի կբերի այս պայքարը:

-Ֆրանսիայի հայերը մշատապես պայքարել են, որ Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչվի Ֆրանսիայում: Պայքարել են նաեւ, որ իրենց երկիրը (նկատի ունի Հայաստանը) միտ շահած դուրս գա, ավելի ամուր եւ ուժեղ լինի: Աշխարհի բոլոր հայերը սկզբունքորեն պայքարում են, որ Ցեղասպանությունը ճանաչվի, ինչպես Շոայի (Հոլոքոստ) դեպքում էր:

 Հարցազրույցը` Արուսիկ Զախարյանի

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 5.0/5 (1 vote cast)
VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0 (from 0 votes)

spacer

В Армении я ощущаю себя на земле предков и становлюсь более чувствительным: Мишель Легран

October 17th, 2012
by
under Статьи на русском.
No Comments.

2 Октябрь, 2012

Неслучайно говорят, талантливый армянин – талантлив во всем. И это расхожее мнение более чем уместно, когда речь идет о французском композиторе и пианисте армянского происхождения. Мишеле Легране., чей жизненный и творческий путь доказали, что талантом в какой-то мере обладают все, но не каждый может самореализоваться. Представляем эксклюзивное интервью Арменпресс со всемирно известным композитором Мишелем Леграном.

Г-н Легран, 20 октября в Армении будет отмечаться ваше 80-летие. Как Вы думаете, с каким чувством Вы будет участвовать в юбилейном вечере у себя на родине?

Каждый раз, приезжая в Армению, я чувствую одно – то, что я на родине предков, а вообще. меня переполняет чувство глубокого уважения и в эти дни я ощущаю себя более чувствительным. До организованных турками погромов и резни, последним из нашего рода  в Армении жил мой дед, который затем бежал во Францию, где и родилась моя мать, а затем армянство продолжили я и мои дети. Каждый раз, находясь в Армении, я вновь переживаю все это. Мне хочется пожать руки всем армянам, с кем я связан неразрывными нитями. Армения – страна, которая многое претерпела, пережила немало драматических моментов, трагедии, однако радует то, что сейчас она возрождается.

В детстве Вашим верным другом было фортепиано. Кто теперь носит этот высокий «титул»?

Вы правы, пианино всегда было и остается моим другом. Я успел выпустить более 100  дисков.

А Вы довольны плодотворностью своей работы, или могли бы сказать больше? Каких новых откровений мы можем ждать от Вас в будущем?

Я доволен тем, что смог написать, сотворить. Доволен и моей музыкой, считаю, что она неплохая. Что касается будущего, то я продолжу работать, писать музыку,  создавать, что и делал всегда, продолжу развиваться. Надеюсь, что мои новые произведения будут все более и более интересными.

Вы обладатель почти всех престижных премий – трижды получали «Оскар», 5 раз «Грэмми» и «Эмми», 12 раз «Золотой глобус» Есть премия о которой Вы мечтали и продолжаете мечтать?

Все эти премии для меня равноценны., важен внутренний мир человека, его с сердце, важен постоянный прогресс в своем деле Не стоит забывать и о том, что работать надо с любовью.

Когда вы оглядываетесь в прошлое, о чем сожалеете? Чтобы Вы хотели изменить в своей жизни?

Нет, я ни о чем не жалею. Уже слишком поздно что-либо менять. Я вообще не оглядываюсь назад, прошлое меня не интересует, поскольку то, что сегодня – завтра станет вчера..

И один вопрос о Геноциде армян. Все армянство Франции борется против политики отрицания этого факта. Как Вы думаете, к каким результатам приведет эта борьба?

Армяне Франции всегда боролись за признание Геноцида армян во Франции. Боролись и за то, чтобы их страна (имеется в виду Армения) всегда выходила победителем, всегда была сильной и непоколебимой. Армяне всего мира принципиально борются за то, чтобы : Геноцид армян, как и Холокост, был признан.

 

Интервью Арусик Захарян

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 5.0/5 (1 vote cast)
VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0 (from 0 votes)

spacer